Volg ons via Twitter Creatieve Koppen op Facebook Creatieve Koppen op LinkedIN RSS feed van de blog
blogartikelen!
home dit zijn wij dit doen wij interesse? netwerk evenementen contact




Animatie Bekijk onze trailer
referenties Bekijk onze referenties
foto's Bekijk onze foto's
contact Neem contact op
tags Creativiteit
Innovatie
Referenties
Nieuws
Netwerk
Marketing
Bijeenkomsten
Het nieuwe werken
Persberichten
Video
Creatieve Kop
Raadsel
 
08-07-2010 door Steven Kop | 8 reactie(s)

Baas en knechtRotterdam – Waarom is de hiërarchie tussen bazen en knechten in onze maatschappij zo geaccepteerd. De vanzelfsprekend dat je het werk verricht op basis van een werkgever-werknemer relatie. Vroeger was je knecht of baas. De baas bepaalt wat de knecht moet doen. De knecht wordt later zelf baas of maakte de keuze knecht te blijven. Tegenwoordig lijkt het erop dat bazen hun knechten zo veel betalen zodat de knecht maar knecht blijft. Ik zie een verschuiving optreden van bazen die status afmeten naar de hoeveelheid knechten die zijn hebben naar een maatschappij waar bazen steeds meer samenwerken met andere bazen.

Laat ik eerst eens beginnen met wat ik bedoel met baas en knecht. Een baas is iemand die werkt voor zijn geld, zijn eigen agenda en activiteiten beheert en risico loopt ten aanzien van wat hij/zijn beslist. Een knecht is iemand die werkt voor zijn geld en een contract/verzekering heeft afgesloten met zijn baas zodat die maandelijks salaris krijgt. De baas bepaalt wat, hoe, waar en wanneer de knecht zijn werk doet. De baas van de knecht beheert dus zijn eigen agenda. De knecht voert uit en loopt geen risico.

Het woord knecht klinkt wellicht negatief, maar dit bedoel ik zeker niet zo. Ik verwijs hierbij met respect naar de agrarische maatschappij waarin deze verhouding is ontstaan en die we reeds geruime tijd achter ons hebben gelaten, omdat die in deze tijd niet meer werkt.

In de oude wereld werkten bazen en knechten als volgt: Organisaties ontstonden doordat een ondernemer het werk niet meer alleen kon doen en knechten zocht om hem te helpen. Hij of zij neemt knechten in dienst voor de activiteiten die hij of zij niet zelf meer wil of kan uitvoeren. Zoals gezegd: de baas bepaalt wat, hoe, waar en wanneer de knecht zijn werk doet. Bij voorkeur inclusief procedurehandboeken en met strikte afdelings- en functiescheidingen, meestal zelfs een fysieke scheiding d.m.v. van afsluitbare kamers. De ondernemer die eerst alle activiteiten zelf uitvoerde categoriseert zijn activiteiten en verdeelt deze over zijn knechten.

De medewerkers excelleren in het uitvoeren van de activiteiten die vallen in de categorie van de organisatie. Tegenwoordig wordt deze categorie ook wel functie genoemd. Functiecategorieën zijn gebundeld in afdelingen. De grootste uitdaging van dit soort organisaties is om het totale proces te optimaliseren. Ik doel hiermee op het stroomlijnen van alle activiteiten i.p.v. het stroomlijnen van alle activiteiten per afdeling en per functie.

Een deel van de knechten vertrekt op den duur en wordt zelf baas.

Vanaf nu noem ik knechten met veel respect medewerkers of chiquer: deelnemers.

In de nieuwe wereld is de hiërarchische relatie tussen baas en medewerker niet meer zo vanzelfsprekend. Juist in deze nieuwe wereld werken professionals steeds meer zelfstandig. Ze zien in dat hun expertise juist in verschillende organisaties een toegevoegde waarde biedt. De medewerker wordt zelfstandig op basis van zijn eigen talent en zichtbare toegevoegde waarde. Een nieuwe onderneming ontstaat...

Dit heeft impact op zakelijke relaties. Waar voorheen een baas meerdere knechten onder zich had heeft diezelfde baas nu meerdere bazen naast zich. Bazen moeten er aan wennen dat zij niet alleen meer bepalen wat, hoe, waar en wanneer het werk uitgevoerd moet worden. De uitdaging is continue het vinden van toegevoegde waarde en manieren om goed samen te werken. In plaats van vacatures en arbeidsovereenkomsten moet de ondernemer zich gaan richten op vraag en aanbod: offertes en facturen. Dus minder managen maar meer handelen.

Tegenwoordig is het een trend dat medewerkers of vroeg in hun carrière al zelfstandige professional worden of dat ze eerst een aantal ‘bazen’ hebben versleten voordat ze zelf baas worden. Natuurlijk is er ook een grote groep die graag medewerker is en blijft.

Veel is in de nieuwe wereld veranderd. Tegenwoordig is het steeds meer inzichtelijk wat de toegevoegde waarde van iemand is. Ook is steeds gemakkelijker bekend welke behoefte er is aan expertise. Op deze manier is het gemakkelijker om keuzes te maken.

Dit komt door de opkomst van publiekelijk toegankelijke persoonlijke informatie via het internet. Kijk bijvoorbeeld naar al het aanbod op LinkdIN, Facebook, Twitter. Het is meer inzichtelijk wat mensen doen en waar behoefte naar is dan 10 jaar geleden.

Daarnaast kunnen vele beroepen i.p.v. lokaal nu ook nationaal en zelfs internationaal uitgevoerd worden doordat wij ons gemakkelijker fysiek en virtueel kunnen verplaatsen.

De uitdaging is de oude organisatie naar de nieuwe organisatie in de nieuwe wereld te transformeren. Vele organisaties in deze tijd hebben problemen met deze transformatie. Andere organisaties lopen juist weer ver voorop. Kijk bijvoorbeeld naar de artiesten- en journalistenwereld. Beide werelden werken al lang op deze flexibele manier. Dit is een manier van werken die in de toekomst alleen nog maar zal aantrekken.

In de nieuwe wereld noemen wij de nieuwe bazen soms ZZP’er. Persoonlijk heb ik iets tegen deze naam. Formeel heeft deze term totaal geen waarde. Het is geen rechtsvorm en het geeft niets aan over daadwerkelijke organisatie. Het enige wat dit aangeeft is dat deze zelfstandige geen personeel heeft zoals in de oude wereld. Dus een baas zonder knecht. De meeste ondernemer hebben juist een bijzonder goed netwerk die gelijk staat of zelfs een grotere waarde heeft dan een medewerkersbestand. ZZP’er is dus typisch een term van oude bazen uit de oude wereld. Mijn voorkeur gaat uit naar zelfstandig ondernemer of zelfstandig professional.

In de nieuwe wereld verdienen professionals veel geld aan een organisatie. Andersom lever de professional veel meer waarde op voor de organisatie. De professional zit figuurlijk vast aan de baas met een gouden ketting. Ook dit is een keuze. Je kunt er gerust van uit gaan dat de baas verdient aan iedere medewerker. De vraag is of deze baas-knecht-relatie of werkgever-werknemer-relatie idealistisch klopt. Zou je niet liever gelijkwaardig met elkaar willen samenwerken? Ga je niet efficiënter en effectiever werken als je zelf de verantwoordelijkheid draagt voor jouw toegevoegde waarde?

Als je vandaag jezelf of je organisaties opnieuw zou mogen uitvinden. Zou je het dan hetzelfde doen als dat het nu is georganiseerd? Nee? Vernieuw!

 
Stuur door naar: Twitter Google Facebook LinkedIN Delicious

Reacties:
Dick
-
08-07-2010 om 15:39
goed stuk hoor. Goed geschreven ook. Ik denk echter niet dat de toekomst alleen maar uit zelfstandige professionals gaat bestaan. Dat gaat goed als je als professional zelfstandig kan werken, maar die verbanden zijn te los om als team waarde te creëren. En ik protesteer natuurlijk om de term deelnemer als synoniem voor medewerker te gebruiken :-).
Steven Kop
-
08-07-2010 om 15:53
Ha Dick, bedankt. Ik ben het met je eens dat de toekomst niet uit alleen maar zelfstandigen zal bestaan. In veel gevallen is het prima om om een team te maken van werknemers. Wel zal het niet vanzelfsprekend zijn dat dit contract of de verzekering langdurig is.

Ja ik kan mij nog herinneren waarom jij protesteert tegen deelnemer. Kun je mij nog eens de definitie van deelnemer sturen? :-)
Ernst-Jan
-
08-07-2010 om 21:26
Steven,
Leuk artikel!
Helemaal eens dat de ZP-er zichzelf dwingt om zo efficiënt en effectief mogelijk te werken. Daarnaast denk ik dat er nog een uitdaging zal komen op het gebied van cultuur binnen organisaties indien zij meer flexibel personeel aan zich willen binden. Hoe zorg je als organisatie dat je de juiste ZP-ers op de juiste momenten kan inzetten die passen bij de missie, visie en kernwaarden van de organisatie.
Steven Kop
-
08-07-2010 om 22:23
Helemaal mee eens Ernst-Jan. Identiteit is een erg belangrijk onderwerp. Ik zie dat een gedeelde identiteit steeds minder van toepassing kan zijn. Wat zou dan wel hetgeen zijn wat groepen gaat binden...,?
Frank
-
08-08-2010 om 14:24
Een interessante benadering, maar ik meen hier en daar wat gaten te bespeuren. Veel "nieuwe" organisaties zijn veel complexer dan de "oude", hetgeen veelal leidt tot een diepere en complexere hierarchie waardoor de relatie baas-knecht vertroebeld wordt. Je baas is niet "de" baas, maar een vertegenwoordiging daarvan, die zelf meestal ook weer ver van de echte baas af staat. Het is hierdoor veel minder inzichtelijk wat de baas wil en welke rol een werknemer (inclusief de onderbazen) hierin speelt.

Ik denk dat het daarom juist veel minder inzichtelijk is geworden wat de toegevoegde waarde van iemand is. In baas-knecht organisaties was (en is) het heel duidelijk wat de prestaties zijn, maar dat is in moderne organisaties juist veel complexer. In omgevingen waar in geen fysieke goederen worden geproduceerd is dit zelfs nog veel ingewikkelder.

Dus ja er is is veel veranderd: de baas is niet meer "je" baas en het is juist veel lastiger om vast te stellen wat iemand bijdraagt.
Frans Coenders
-
30-08-2010 om 13:19
Wat ik wel charmant vind van jou is dat je met het grootste gemak een stukje schrijft over de waarde van barokmuziek als over de meester knecht relatie. Ik begrijp jouw pleidooi wel om vooral toch ondernemer te zijn en het lot in eigen hand te nemen, maar uit oogpunt van historisch besef lijkt het mij toch goed om enige relativering in jouw sociale analyse aan te brengen.
Er is een werkwoord “knechten” en dat heeft te maken met macht misbruiken om met geweld anderen ergens toe te dwingen. Geen pracht en praal in Amsterdam zonder de VOC mentaliteit en daarbij behorende slavernij.
Verder waren veel “heren” of “bazen” dat niet op basis van eigen verdienste maar louter en alleen vanwege het nest waar zij in verzeild geraakt waren. Als jij bijvoorbeeld een telgje van de Oranjes zou zijn dan zou je waarschijnlijk nu helemaal niet aan het bloggen zijn, of misschien juist wel uit oogpunt van tijdverdrijf.
Ten slotte zijn er ook nog verschillen in aanleg en vermogen.

(eerder gereageerd in "Vernieuwing in werk"

Frans Coenders
Ard Kramer
-
10-11-2010 om 13:30
Ik zit er historisch ook nog naar te kijken vanuithet oogpunt dat hierarchien vooral zijn ontstaan ten tijde van de industrialisering. In die tijd van de harken van organogrammen ontstaan omdat dit nodig was op producten te maken (denk aan Charlie Chaplin in Modern Times).
aan de andere kant hechten we waarde aan hierarchieen: we zijn ten slotte sociale dieren die een verhouding tot elkaar zoeken en dan is het soms ook makkelijk om baas-knecht verhoudingen te hebben.
Zou Nederland nog functioneren als we alleen ondernemers hadden, we hebben bijvoorbeeld ook ambtenaren nodig om regels op te stellen en te controleren.
Kortom we moeten oppassen voor generaliseren maar we kunnen ondertussen wel creeren; ik zou bijvoorbeeld graag eens willen crowd sourcen binnen een ICT-organisatie en de relatie tussen Agile ontwikkelen en het Nieuwe werken nog eens verder willen bekijken.
Er liggen nog genoeg uitdagingen....
Sander Heutink
-
19-09-2011 om 14:23
We ziiten middenin de overgang. In een tijd van bezuiniging worden nieuwe medewerkers aangenomen, want dat is immers goedkoper. Vraag en aanbod bepaalt de prijs zelf zover dat een eigen onderkomen niet meer mogelijk is. Kijk maar naar Amerika. 43 Miljoen mensen leven beneden de armoede grens in het meest welvarende land ter wereld.
De overgang is (g)een leuke situatie. Veel onkunde van de oude wereldvormers wordt zichtbaar. De worsteling om bestaande posities niet te verliezen en veel strijd om posities op basis van kansen in te nemen. Deze inspanningen zijn naar mijn bescheiden mening zinloos. De onzekere situatie waarin wij verkeren, een globale vertrouwenscrisis, nodigt uit om afstand te nemen van vertrouwen en te vernieuwen. Een nieuwe beweging gaat echter alleen groeien op nieuwe grond. Anders gezegd, door afstand te nemen van oude waarden en nieuwe waarden te hanteren. Daarvoor zijn paradigmapioniers nodig. Pioniers, die onderscheidend zijn. Zij zullen met een nieuw paradigma waardecreeren. Zij zijn betrouwbaar voor de paradigmavolgers. Vandaar mijn oproep aan (potentiele) paradigmapioniers om elkaar te ontmoeten, want door te delen krijg je meer!
Plaats een reactie